Wanneer past een monolith nog bij je webapplicatie
Veel organisaties starten met een monolithische webapplicatie. Alle functionaliteit zit in één codebase, draait vaak op één server en wordt als geheel uitgerold. Dit is overzichtelijk, vooral in de beginfase. Een monolith past goed wanneer je team klein is, de functionaliteit beperkt blijft en je release-cyclus nog niet heel strak hoeft te zijn. Ontwikkelaars kunnen snel wijzigingen doorvoeren zonder ingewikkelde afhankelijkheden tussen verschillende services te managen.
Toch loop je op een gegeven moment tegen grenzen aan. Builds worden trager, testen duurt langer en een kleine wijziging kan onverwachte bijeffecten hebben. Ook schaalbaarheid wordt lastiger, omdat je de hele applicatie moet opschalen in plaats van alleen de onderdelen die veel gevraagd worden.
Signalen dat microservices interessant worden
De overstap naar microservices is geen doel op zich, maar een middel om specifieke problemen op te lossen. Een belangrijk signaal is dat verschillende teams tegelijk aan dezelfde codebase werken en elkaar continu in de weg zitten. Merge-conflicten stapelen zich op en releases worden uitgesteld omdat één onderdeel nog niet stabiel is. Ook merk je vaak dat bepaalde modules, zoals betaalfunctionaliteiten of rapportages, veel zwaarder worden belast dan de rest van de applicatie.
In een eerder artikel over hoe je een CI/CD pipeline inricht voor automatische WordPress en Laravel deployments zijn we al ingegaan op het belang van geautomatiseerde releases. Bij microservices wordt dat nog crucialer, omdat je vaker kleine, gerichte deploys doet per service in plaats van één grote release.
Complexiteit versus flexibiliteit
Microservices geven je de flexibiliteit om per onderdeel de beste technologie, schaalstrategie en releasefrequentie te kiezen. Daar staat tegenover dat de architectuur complexer wordt. Je hebt te maken met meer netwerkcommunicatie, versiebeheer van API’s en centrale observability om problemen te kunnen opsporen. Zonder goede monitoring en logging wordt het lastig om snel te achterhalen waar een fout vandaan komt.
Een overstap naar microservices is daarom vooral geschikt wanneer je organisatie klaar is voor deze extra complexiteit. Denk aan een volwassen ontwikkelproces, ervaring met containerisatie en infrastructuurbeheer, bijvoorbeeld op een cloud vps omgeving waarin je meerdere services gescheiden kunt draaien.
Wanneer is de overstap naar microservices echt de beste strategie
De overstap is meestal zinvol wanneer je applicatie bedrijfskritisch is geworden, de gebruikersaantallen flink stijgen en downtime direct omzet kost. In dat scenario wil je afzonderlijke delen van je applicatie onafhankelijk kunnen schalen en updaten. Een microservices-architectuur helpt je om storingen te isoleren, zodat één falende service niet direct je hele platform platlegt.
Daarnaast spelen organisatorische factoren een grote rol. Als je meerdere autonome teams hebt die verantwoordelijk zijn voor eigen domeinen, sluit een microservices-architectuur daar goed op aan. Elk team beheert zijn eigen service, database en releaseproces. Dit verkleint afhankelijkheden en versnelt innovatie, mits je duidelijke afspraken maakt over security, API-contracten en deployment-standaarden.
Praktische vervolgstap voor je architectuur
Voordat je volledig overstapt, kun je beginnen met het uitplaatsen van één goed afgebakende module naar een aparte service, bijvoorbeeld je authenticatie- of betalingsmodule. Zo ervaar je de impact op ontwikkeling, hosting en monitoring zonder direct alles om te gooien. Bij PC Patrol helpen we klanten vaak om dit soort transities stap voor stap door te voeren, zodat risico’s beheersbaar blijven.
Wil je serieus aan de slag met schaalbare en veilige hosting voor je webapplicatie, dan is het verstandig om ook je infrastructuur opnieuw te bekijken. Op onze pagina over cloud vps oplossingen lees je meer over hoe je een flexibele basis neerzet die klaar is voor zowel monolithische applicaties als microservices.